Beter één boze buur in de hand, dan tien in de lucht

Ligt u ook wel eens wakker van klachten over uw bedrijf? Van buren die brieven schrijven en een actiegroep starten? Gepensioneerd, met tijd zat om u het leven zuur te maken? Ze zorgen ervoor dat journalisten u bellen. Dat de lokale TV voor de poort staat. En dat de Gemeenteraad vraagt naar de vergunningen en het bestemmingsplan. Die toestanden zijn zenuwslopender dan al uw bedrijfsproblemen bij elkaar.

 

Pappen en nathouden

Veel directeuren proberen een boze buur te negeren. Of gerust te stellen met vaderlijke praatjes. Ze horen hem beleefd aan. Spelen de begripvolle patriarch. En nodigen hem en zijn maten uit voor een rondleiding in het bedrijf en een vette borrel na afloop. Die aanpak werkt even. Totdat de boze buur merkt dat er niets veranderd is Dat de overlast van herrie, stank, stof of verkeer gewoon doorgaat. En dat hij is beetgenomen door het kapitaal. Dan keert zijn woede in verhevigde vorm terug: hij belt de nationale TV, een parlementslid of een landelijke krant. En dan beginnen uw slapeloze nachten pas écht. Waarom zou u het zo ver laten komen? Het kan namelijk ook anders. Leuker. Innovatiever.

Twee dingen

Er zijn twee redenen om de boze buur en zijn actiegroep serieus te nemen. Ter eerste: de boze buur is een symptoom. Voor iedere persoon die zijn mond open trekt, zijn er nog tien die ook ontevreden zijn maar die zich stil houden. En is dat in het bedrijfsbelang? Als de concurrentie om goed technisch personeel toeneemt? Als de Gemeente beslist over uitbreidingsplannen? Of als de Milieudienst de vergunningen tegen het licht houdt? Nee, dat is een bedrijfsrisico. Ten tweede: u weet niet wat u niet weet. De buren van uw bedrijf zijn mensen met verschillende beroepen. Met kennis en ervaring uit verschillende bedrijfstakken. Met netwerken. En daarmee vormen ze een bron van oplossingen voor problemen waar uw bedrijf mee kampt. Bijvoorbeeld de herrie, de stank, het stof of de verkeersoverlast. De slechte naam op de arbeidsmarkt. Of het afkalvende klantenbestand. Dus ga met hen aan tafel. Ga de pijnpunten bespreken. Ga op zoek naar hun expertise. Dit is open innovatie en duurzaam ondernemen in de praktijk. Hoezeer dat ook tegen uw gevoel ingaat.

Maar…

Waarschijnlijk ziet u een serieus overleg niet zitten. “Wat kan zo’n gepensioneerde sergeant van de Landmacht nou bijdragen? En die getatoeerde milieuactivist? Laat me niet lachen, ik ga toch niet aan tafel met die groep?” Er is geen garantie dat overleg met klagende buren tot wereldschokkende verbeteringen leidt. Maar wat heeft u te verliezen? Nietsdoen verslechtert uw naam. Het vergroot de bedrijfsrisico’s. Maar overleg haalt de spanning uit de lucht. Levert informatie op over de belangen in de buurt. En geeft ideeën voor betere producten of productieprocessen. Dat heeft de praktijk laten zien.

De praktijk

Een zeepfabriek en de Pringlesfabriek van P&G in Mechelen kregen te maken met klagende buren. Met de lokale media. En met de landelijke pers. Die vonden het bedrijf een smakelijk hapje, met zijn overlast en arrogante houding. Onder die druk stemde de directie in met een overleggroep. Met een neutrale voorzitter. En tot ieders verbazing vond die groep voor elk probleem een oplossing. Soms zo innovatief dat niemand in het hele bedrijf eraan gedacht had. Die overleggroep bestaat nog steeds. En het bedrijf ook.

Dus: aan de slag

Zoek een neutrale voorzitter. Nodig die actiegroep uit. Ga praten. En vooral luisteren.